Elektroterapia

Elektroterapia są to zabiegi z zastosowaniem prądów o różnej częstotliwości zarówno zniennych jak i prądu stałego. Istota działania prądów jest drażnienie zakończeń nerwowych i podnoszenie progu odczówania bólu oraz stymulowanie komórek organizmu do wytwarzania naturalnych srodków przeciwbólowych- endorfin

Zastosowanie w leczeniu:

-zespoły bólowe kręgosłupa (rwa kulszowa, rwa ramienna, dyskopatia)
-zwyrodnienia stawów kolanowych, biodrowych
-stany pourazowe narządu ruchu
-zespół bolesnego barku
-bóle głowy
-ZZSK
-RZS
-neuralgia nerwu międzyżebrowego

Wskazania do stosowania zabiegów:

Bóle przewlekłe: kręgosłupa, stawów, mięśni, nerwobóle powstałe w wyniku dyskopatii, zmian zwyrodnieniowych, urazów lub spowodowane chorobami jak np.: reumatyzm, artrozy, gościec, osteoporoza, arterioskleroza, SM, bóle blizn, zespół Sudeck’a i wiele innych.

Bóle ostre: pooperacyjne (w wielu klinikach na świecie TENS jest zakładany pacjentom jeszcze w stanie znieczulenia, nawet po operacjach na otwartym sercu), pourazowe, pooparzeniowe, rwa kulszowa, rwa barkowa, epicondylitis, bóle porodowe, migreny, bóle przy cystitis interstitialis, bóle dusznicowe (angina pectoris), bóle fantomowe po amputacjach.

Zaburzenia ukrwienia, zaburzenia gojenia się ran, owrzodzenia, odleżyny, złamania i pęknięcia kości, naderwania i stany zapalne ścięgien, przeciążenia stawów, obrzęki w wyniku: urazów, zabiegów operacyjnych, przy cukrzycy, SM, osteoporozie, chorobach naczyń krwionośnych i innych.

Zaburzenia krążenia i czynności kończyn i narządów wewnętrznych w wyniku ucisków na nerwy somatyczne lub autonomiczne wskutek zmian zwyrodnieniowych kręgosłupa lub zmian naczyniowych. Tens może działać tu poprzez mechanizm „pompy mięśniowej” lub reakcje odruchowe w narządach wewnętrznych (głównie poprawa ukrwienia) przy stymulacji odpowiedzialnego dermatomu. Potwierdzona klinicznie skuteczność w zaburzeniach ukrwienia mięśnia sercowego, zaburzeniach ukrwienia łożyska u ciężarnych, zapobieganiu tromboembolii, w leczeniu chromania przestankowego, zaburzeń ukrwienia głowy i in.

Zaburzenia funkcji mięśni szkieletowych, ścięgien i nerwów ruchowych: osłabienie lub zaniki mięśni, bóle mięśni, przewlekłe stany zmęczenia, wyczerpania po wysiłku, w wyniku unieruchomienia po urazach (paraplegia, tetraplegia), operacjach stawów lub ścięgien, udarach, urazach czaszkowo – mózgowych, urazach sportowych, u chorych na stwardnienie rozsiane (SM), porażenie mózgowe, przepuklinę oponowo-rdzeniową. Stymulacja mięśni oddechowych po zabiegach operacyjnych np. torakochirurgii. Łagodzenie nadmiernego napięcia mięśniowego