Konflikt panewkowo-udowy

Konflikt panewkowo-udowy

Konflikt panewkowo-udowy (FIA-Femo -roacetabular impingement)- jest to nieprawidłowy kontakt głowy kości udowej względem brzegu panewki stawu biodrowego. Schorzenie to przyczynia się do powstania wczesnej postaci zwyrodnienia stawu biodrowego.

Wyróżnia się trzy typy konfliktu panewkowo-udowego:

  1. krzywkowy (ang. Cam) w tym przypadku głowa kości udowej nie jest owalna i dochodzi do zaburzeń ruchomości względem panewki. Dochodzi do uwypuklenia głowy i szyjki kości udowej. Częściej występuje u mężczyzn niż u kobiet(14:1)
  2. kleszczowy (ang. Pincer) występuje nadbudowa kostna na krawędzi panewki stawowej. Częściej występuje u kobiet niż u mężczyzn (3:1).
  3. mieszany Cam i Pincer występują zmiany zarówno w głowie kości udowej oraz panewce stawu biodrowego.

Konflikt panewkowo-udowy   najczęściej dotyka osób młodych w wieku od 20-40 r. ż, aktywnych fizycznie uprawiających sport.

Przyczyna która usposabia do powstania FIA jest prawdopodobnie bezobjawowe złuszczenie głowy kości udowej.

 Konflikt panewkowo-udowy przyczyny:

Najczęstszymi objawami są ograniczenie ruchomości zgięcia i rotacji wewnętrznej w stawie biodrowym, głęboko umiejscowiony ból w okolicy pachwiny. Ból może występować na początku aktywności fizycznej np podczas biegu lub przysiadów.

Rozpoznanie konfliktu panewkowo-udowego stawia się na podstawie wywiadu, objawów klinicznych, oraz wyników badań obrazowych tj RTG, TK, MRI oraz badania USG

Konflikt panewkowo-udowy

Konflikt panewkowo-udowy

 

Konflikt panewkowo-udowy.

Leczenie i rehabilitacja

Konflikt panewkowo-udowy jest schorzenie, w które szybko zdiagnozowane można leczyć za pomocą rehabilitacji. Najczęściej stosuje się mobilizację tkanek miękkich, ćwiczenia stabilizacji głębokiej mięśni obręczy biodrowej, suche igłowanie, ćwiczenia propriocepcji. Ze względu na zniekształcenia w panewce i głowie kości udowej praca nad odzyskaniem pełnej ruchomości może wyzwalać dolegliwości bólowe, dlatego staramy się pracować w niebolesnym zakresie stosując terapię manualna. Szczególnie dobre rezultaty daje zastosowanie trakcji ręcznej stawu biodrowego.

Pełne wyleczenie jest możliwe dzięki zabiegowi artroskopii stawu biodrowego. Leczenie artroskopowe polega na dotarciu do stawu przez dwa-trzy mini-nacięcia (ok. 5 mm długości). Następnie oglądamy staw na ekranie monitora dzięki specjalnej kamerze. Po zlokalizowaniu obszaru uszkodzenia można przeprowadzić naprawę obrąbka oraz plastykę szyjki kości udowej i panewki, tak aby nie powodowały już uszkodzenia obrąbka.

W przypadku bardziej nasilonych zmian zlokalizowanych w przednio-górnej szyjki kości udowej wskazane jest wykonanie osteochondroplastyki z dostępu przedniego bez jego zwichnięcia. Jeżeli zmiany zwyrodnieniowe sa bardzo zaawansowane wymagają zwichnięcia stawu biodrowego podczas operacji.