Mikropolaryzacja mózgu

Mikropolaryzacja mózgu

Inaczej zwana przezczaszkową stymulacją mózgu za pomocą prądu stałego (ang. transcranial direct current stimulation – tDCS) jest to  należąca do grupy neurorehabilitacyjnych metoda wspomagająca terapię osób z zaburzeniami ośrodkowego układu nerwowego.

Mikropolaryzacja mózgu została opracowana w latach 70-tych ubiegłego stulecia w Instytucie Medycyny Eksperymentalnej ANM ZSRR. Termin ,,mikropolaryzacja” łączy w sobie działanie prądu stałego wykorzystywanego w fizjoterapii oraz mechanizm działania mikroprądów, które przyłożone do tkanki nerwowej powodują polaryzację błony komórkowej oraz synaptycznej. Mikroprądy powodują optymalizację tkanek ośrodkowego układu nerwowego. Pierwsze zabiegi mikropolaryzacji mózgu polegały na stymulacji mózgu w trakcie zabiegu operacyjnego w szczególności w leczeniu epilepsji oraz bóli fantomowych. Złożoność tych procedur oraz duża ingerencja w oun spowodowały, że zaniechano tego typu operacje. Mikropolaryzacją mózgu została zastosowana w nieinwazyjnym leczeniu.

Mikropolaryzacja mózgu

Była wykonywana u chorych z różnymi naruszeniami CUN w szczątkowym stadium (dziecięce porażenie mózgowe, organiczne porażenie CUN, stany drgawkowe, następstwa urazu rdzenia kręgowego i/lub kręgosłupa i inne), a także w ostrym okresie (zaczynając od 1-2 doby po wypadku mózgowym) ogniskowych porażeń mózgu (ogniska zmiażdżenia mózgu, udary mózgu). W przypadku patologii ruchowej podstawowymi lokalizacjami elektrod polaryzujących były projekcje korowe układów: piramidowego i pozapiramidowego, a także projekcje odcinkowe części krzyżowo-lędźwiowych rdzenia kręgowego, skąd biorą swój początek różne drogi rdzeniowo-móżdżkowe.

Główne działanie mikropolaryzacji mózgu polegało na normalizacji napięcia mięśniowego, zmniejszenie wyrazistości patologicznych odruchów postawy i hiperkinezy, zwiększenie ilości ruchów, zmniejszenie wyrazistości wadliwych pozycji (skrzyżowanie nóg, zgięcie stóp, zginające ułożenie rąk), pojawienie lub poprawa oparcia,  nabycie nowych nawyków ruchowych (pełzanie, siedzenie, stanie, chodzenie, wprawne ręce).

Mikropolaryzacja mózgu wykorzystuje prąd o niskim nateżeniu 1-2mA i stałym kierunku przepływu powodując neuromodulacje kory mózgowej, a powtarzana cyklicznie zostaje utrwalona przez CUN. Dzięki temu staje się bardzo ważna częścia rehabilitacji neurologicznej. Przy ostrych schorzeniach mózgu podstawowe lokalizacje oddziaływań mikropolaryzacyjnych stanowiły bezpośrednie projekcje ognisk porażenia.

W badaniach naukowych nad mikropolaryzacja mózgu udowodniono, że średni czas przebywania pacjentów na oddzialach rehabilitacji neurologicznej uległ skróceniu o 1,5 raza w porównaniu z chorymi nie poddanymi terapii. W rezultacie łączna ocena kliniczna, charakteryzująca skuteczność procedur leczniczych, zwiększyła się średnio o 44% (przy tradycyjnych sposobach – średnio o 15%).

Mikropolaryzacja mózgu sposób wykonania

Powierzchnia elektrod wynosi średnio 500 mm2 (20х25), natężenie prądu zmienia się w zakresie od 100 do 500 μА. Czas jednego zabiegu wyniosi 20-40 minut. Ilość zabiegów wynosi od 10-15, codziennie lub co drugi dzień.

Mikropolaryzacja mózgu

 

 

 

 

Biologiczne działanie mikropolaryzacji mózgu

Pomiędzy elektrodami przyłożonymi do czaski powstaję impuls elektryczny, który działając na komórki nerwowe znajdujące się w mózgu  powoduje zmianę ich pobudlowości. W miejscu uszkodzenia dochodzi do zwiększonego przepływu krwi, co zapewnia poprawę procesów metabolicznych i odżywczych w tkance nerwowej, przeszkadzając tym samym przejściu posiadanych zaburzeń funkcjonalnych w nieodwracalne zmiany organiczne. W przypadku szczątkowego stadium choroby optymalizacja procesów neurodynamicznych w trakcie oddziaływania mikropolaryzacyjnego prowadzi do dezorganizacji ukształtowanego ustalonego stanu patologicznego. Należy równiez odnotować, że przebudowa w ośrodkowym układzie nerwowym zachodzi także po ustaniu działania bodźca elektrycznego. Świadczy to o pobudzeniu mechanizmów samonaprawy.

 

Wskazania do mikropolaryzacji mózgu

  • Udary mózgu
  • Afazja
  • Migrena
  • Dystonia
  • Urazy czaszkowo-mózgowe z deficytem neurologicznym
  • Ból przewlekły
  • MPD
  • Autyzm
  • Padaczka lekooporna

 

Przeciwskazania do mikropolaryzacji mózgu

  • Ciała obce, metalowe klipsy, implanty
  • Rozrusznik serca
  • Ciąża
  • Padaczka- przeciwwskazanie względne