Mobilizacja tkanek miękkich

Tkanki miekkie czyli skóra, mięśnie, powięź czesto w skutek przeciążenia ulegają wzmożonemu napięciu.  W skutek czego prowadzi to do odruchowych zmian w narządach wewnętrznych oraz w stawach kończyn i kręgosłupie. Poddając terapii stawy obwodowe i kręgosłup często zapomina się właśnie o wspomnianych wyżej tkankach miękkich.Pomocna bywa wtedy mobilizacja tkanek miękkich.
Wzmożone napięcie tkanek miękkich może prowadzić do powstania np miogeloz czyli stwardnień lokalizujących się w mięśniach bolesnych w skutek dotyku lub do powstania tendinoz czyli przewlekła zwyrodnieniowa przemiana ścięgna lub więzadła, która charakteryzuje się zaburzoną organizacją struktury kolagenu.
Miogelizy, tendinozy prowadzą do zmian w strukturze mięśni i więzadeł co przyczynia się do ich osłabienia, skrócenia a co za tym idzie mniejszenia wytrzymałości i sprężystości. Są to schorzenia o charakterze przewlękłym powstające na skutek mikrourazów i braku odpowiedniej odnowy biologicznej ze złą dietą włącznie.

W leczeniu tych dolegliwości zastosowanie ma terapia tkanek miękkich na którą składają się mobilizacja tkanek miękkich za pomocą PIR.

Poizometryczną relaksację mięśni wykonuje się cyklicznie. Każdy
cykl składa się z trzech faz:

1. rozciągamy mięśnie do pierwszego, najmniejszego uczucia
rozciągnięcia lub bólu i następnie zatrzymujemy ruch
rozciągający.

2. naciskamy bardzo lekko przeciwko oporowi wyzwalając napięcie
izometryczne (bez wykonywania ruchu) o sile nie przekraczającej
20% wartości maksymalnej! Napięcie trwa około 8 sekund. Tyle
bowiem wystarcza, aby mięsień w ramach obrony uwarunkowanej
neurologicznym odruchem rozluźnił i wydłużył się (odwrotny
odruch na rozciąganie mięśnia). W tym momencie powinniśmy
czuć zmniejszenie rozciągania lub bólu.

3. łagodnie zaprzestajemy naciskania naprzeciw oporowi i
następuje rozluźnienie wszystkich rozciąganych mięśni w tej
samej pozycji – bez zmiany położenia poszczególnych części
ciała! Po tym wykonuje się powolne przesunięcie danej części
ciała w kierunku rozciągającym mięśnie. Bardzo ważne jest by nie
zmniejszać rozciągnięcia mięśnia poprzez ruch powrotny w stawie.
Cały cykl powtarza się od nowa dwa do czterech razy.
Ostatecznym osiągniętym ruchem jest zakres, w którym przy
napięciu 8-sekundowym ból lub rozciąganie nie zmniejsza się lub
nawet wzrasta.
Także istotnym elementem w trakcie rozciągania jest swobodny,
głęboki oddech, gdyż on także działa rozluźniająco na nasz
organizm.

Optymalna częstotliwość stosowania rozciągania wynosi około raz
lub dwa razy dziennie.

Mobilizacja tkanek miękkich jest doskonałym uzupełnieniem metody Ackermanna