Rehabilitacja złamania trójkostkowego

Rehabilitacja  złamania trójkostkowego

Anatomia stawu skokowego:

Staw skokowy górny to staw skokowo-goleniowy, gdzie główkę stanowi bloczek kości skokowej, a panewkę powierzchnia stawowa kolna kości piszczelowej oraz powierzchnie stawowe obu kostek. Staw jest wzmocniony torebką stawową oraz więzadłami od strony przyśrodkowej (trójgraniastym) oraz od strony bocznej więzadłami (skokowo-strzałkowym przednim, tylnym oraz piętowo-strzałkowym)

Staw skokowy dolny: stanowi połączenie pomiędzy kośćmi skokową, piętową oraz łódkową

Staw skokowy tylny: jest utworzony przez powierzchnię stawową piętową tylną kości skokowej oraz powierzchnię stawową skokową tylną kości piętowej. Jest on objęty torebką stawową i wzmocniony więzadłami: skokowo-piętowym tylnym, skokowo-piętowym przednim, skokowo-piętowym przyśrodkowym, skokowo-piętowym bocznym.

Staw skokowy przedni (staw skokowo-piętowo-łódkowy) jest zbudowany z wypukłej powierzchni stawowej kości skokowej oraz z kości łódkowatej, piętowej i więzadła piętowo-łódkowego. Staw jest objęty torebką stawową i wzmocniony więzadłami: piętowo-łódkowym podeszwowym, piętowo-łódkowym, skokowo-łódkowym.

Staw skokowy

 

 

 

 

 

 

 

Rozpoznanie

Złamanie trójkostkowe to triada złamań: kostki bocznej, kostki przyśrodkowej oraz tylnej krawędzi kości piszczelowej. Urazowi często towarzyszy rozerwanie więzozrostu strzałkowo-piszczelowego i zwichnięcie tylne stawu skokowego.

Objawami urazu są przede wszystkim ból, krwiak wewnątrzstawowy, ograniczenie ruchomości oraz deformacja stopy.

Podstawowym badaniem wykrywającym złamanie trójkostkowe jest RTG stawu skokowego w projekcji przednio-tylnej oraz bocznej. W razie wątpliwości można zrobić także TK. Jest to częsty uraz, a nierozłącznym elementem leczenia jest rehabilitacja  złamania trójkostkowego

Leczenie

Podstawowym leczeniem w złamaniu trójkostkowym jest  operacyjne zespolenie złamanych kostek. W przypadku zwichnięcia kości skokowej w pierwszej kolejności wykonuje się repozycję oraz stabilizację złamań i więzozrostu strzałkowo-piszczelowego. Po około 8-10 tygodniach usuwa się śrubę stabilizującą więzozrost strzałkowo-piszczelowy i rozpoczyna się bardziej intensywna rehabilitacja złamania trójkostkowego

Postępowanie rehabilitacyjne

0-2 tygodni

  • chód o kulach bez obciążania operowanej kończyny
  • chłodzenie lodem co 2 godziny lub za pomocą Cryo Cuffu
  • ćwiczenia izometryczne mięśnia czworogłowego uda
  • ćwiczenia czynne stawu biodrowego oraz kolanowego

2-6 tygodnia

  • kontynuacja ćwiczeń z poprzedniego okresu
  • masaż limfatyczny w celu zmniejszenia obrzęku
  • krioterapia stawu skokowego za pomocą CO2
  • ćwiczenia stabilizacyjne stawu biodrowego oraz tułowia
  • mobilizacja blizn po ściągnięciu szwów
  • częściowe obciążanie operowanej kończyny (po konsultacji z lekarzem ortopedą)
  • poizometryczna relaksacja mięśnia trójgłowego łydki
  • terapia mięśniowo-powięziowa w obrębie podudzia
  • suche igłowanie

6-12 tydzień

  • kontynuacja ćwiczeń z poprzedniego okresu
  • ćwiczenia stawu skokowego w zamkniętych łańcuchach kinematycznych
  • ćwiczenia balansu ciałem ze stopniowym przenoszeniem ciężaru ciała na kończynę operowaną
  • ćwiczenia na niestabilnym podłożu
  • pełne obciążanie operowanej kończyny w 10-12 tygodniu
  • ćwiczenia podskoków zeskoków, trucht, biegi ze zmiana kierunku

Rehabilitacja złamania trójkostkowego

 

 

 

 

 

 

Rehabilitacja złamania trójkostkowego kończy się z chwila odzyskania całkowitej ruchomości w stawie skokowym oraz siły i masy mięśniowej. Po 8 tygodniach usuwana zostaje śruba mocująca więzozrost strzałkowo-piszczelowy, natomiast reszta zespolenia usuwana jest zazwyczaj po 8 miesiącach.